Gewichtig

by Hugo Trentelman | 14 April 2019

Hamburger2
share article on facebook email article print article

'Je bent mijn moeder niet!'; stond er in rode, dikgedrukte letters op mijn beeldscherm. Kennelijk was ik beland op de website van Jan Roos. Afgelopen week was Jan, bekend van Geenstijl, Powned en VNL, weer eens in het nieuws. Nu niet vanwege een rechts-populistische opvatting of politieke ambitie. Nee, Jan is veroordeeld voor een mishandeling. De val van deze ex-mediapersoonlijkheid en politicus intrigeerde me. Het bracht me op zijn website: 'nee-derland.nl'. Hier strijdt Jan, op zijn karakteristieke wijze (schreeuwend en pedant), tegen de betuttelende overheid. Tegen een overheid die zich mengt in persoonlijke keuzes over roken, drinken, stoepkrijten en gezond eten. Goed initiatief dacht ik. Niemand wil een overheid die bepaalt wat je eet. Toch? Eensgezindheid met Jan doet echter direct alle alarmbellen rinkelen; aanleiding tot bezinning dus.

Betuttelen:¬†‚Äėhet ongevraagd zeggen wat iemand moet doen‚Äô. Daar is niemand voorstander van. Jan niet, ik niet en u waarschijnlijk ook niet. U wil vrijelijk kunnen beslissen wat u eet. Een broodje hamburger of een salade, een colaatje of een glas water, een¬†Snickers¬†of een appel; uw keuze. Niet die van de overheid. Dat is steevast het argument tegen een vet- of suikertaks; een accijns op ongezonde levensmiddelen. Als ik ongezond wil eten dan bepaal ik dat zelf wel. Maar hoe vrij is die keuze?

Zaterdag heb ik een middagje geturfd. Het resultaat: √©√©n snoepje, drie chocolade eieren, twee koeken, een ijsje, een blokje kaas en een stuk worst. Samen goed voor vijfhonderdenachtenzeventig calorie√ęn. Allemaal calorie√ęn die mij ongevraagd voorgeschoteld werden. U kent het wel: het koekje bij de koffie, het blokje kaas bij de Appie of het schaaltje nootjes op het terras. Ongemerkt en ongevraagd worden we dagelijks blootgesteld aan deze extra calorie√ęn. Zaterdag heb ik de eitjes, koekjes en andere extra calorie√ęn afgewezen. Op de meeste andere dagen eet ik ze op. Waarom? Ik denk er niet bij na. Afgelopen zaterdag wel. Dan valt meer op: de hele dag door worden we verleid om te eten. Bij het tankstation liggen de chocoladerepen en andere lekkernijen uitnodigend uitgestald, op de markt de geur van versgebakken vis, in de stad de gezellige eetcafeetjes met heerlijke broodjes, onderweg de grote gele M en 's-avonds gaat¬†ruim¬†de helft van alle tv-commercials over eten. Dagelijks moeten we tientallen tot honderden eetbeslissingen nemen. Neem ik die chocoladereep, koop ik dat visje, stop ik even bij de Mac en open ik die zak chips. Doorgaans maken we al deze keuzes onbewust. Dat de helft van de Nederlanders nog geen overgewicht heeft is in feite een klein wonder.

Twintig miljard euro! Het bedrag dat Nestlé, Unilever en Coca-cola wereldwijd uitgeven aan marketing. U leest het goed: twintig míljárd. Ieder jaar opnieuw. Dat is twintig miljard euro per jaar om u en mij te verleiden ongezonde keuzes te maken. Dat gaat verder dan een billboard, radiocommercial of advertentie. Marketing is veel meer dan dat. Coca-Cola is al jaren sponsor van de Olympische Spelen, financiert wetenschappelijk onderzoek naar sporten en sponsort het jeugdsportfonds. Dat klinkt sympathiek. Toch? Integendeel! Coca-cola denkt uitsluitend aan winst; niet aan uw gezondheid. Dat zal ze een zorg zijn. De associatie met sport is een bewuste marketingstrategie. Goed voor het imago; maar belangrijker nog: het legt de verantwoordelijkheid volledig bij de consument. Bent u te dik? Dan beweegt u te weinig. Onze flesjes suikerwater zijn misschien niet gezond maar als u voldoende beweegt is er niets aan de hand. Allemaal marketing dus. Louter bedoelt om zoveel mogelijk cola te verkopen. Niets meer en niets minder. De invloed van deze nietsontziende voedselgiganten op onze keuzes is enorm. Tel daarbij de invloed van alle 'kleintjes' (McDonalds, New York Pizza en Piet friet op de hoek) en u begrijpt hoeveel invloed de voedselindustrie heeft op onze dagelijkse eetbeslissingen.

Welbeschouwd¬†wordt u¬†iedere dag¬†ongevraagd 'gezegd' wat u moet doen; iedere dag ‚Äėbetutteld‚Äô.¬†Niet dwingend en openlijk maar suggestief en onopvallend. Niet door de overheid maar door Coca-cola, Nestl√©, Unilever en¬†al die¬†anderen. Een vet- en suikertaks is geen overheidsbetutteling;¬†het bevrijdt ons juist van de 'betutteling' (oftewel marketing) door Coca-cola en consorten. Het is niet het gif maar het antigif.¬†Een suikertaks¬†geeft u echte keuzevrijheid. Een¬†Snickers¬†van vijf euro kunt u nog steeds¬†vrij¬†verkiezen boven een appel; de overweging is echter gegarandeerd bewust. Daar is moeder Roos het ongetwijfeld¬†ook¬†mee eens.¬†

Ontvang nieuwe columns en essays in uw mailbox. Makkelijk op te zeggen!

CustomisedHeading

Hugo2

About the Author: Hugo Trentelman -

Reacties (0)

Plaats reactie

Er zijn nog geen reacties.

RSS feed voor reacties op deze pagina | RSS feed voor alle reacties